RSS Feed

Νεα ζωη

MX 19, Φοιτήτρια

«Χμ. Ντροπή. Ανωμαλία. Ανήθικο. Λέξεις που έχω ακούσει από πολλούς φίλους και συγγενείς βλέποντας τυχαία έναν ομοφυλόφιλο στο δρόμο. Και εγώ μέσα σε αυτόν  τον κόσμο να νιώθω τρομαγμένη. Τρομαγμένη και ίσως ‘’διαφορετική’’ έλεγα.  Είναι αυτό το συναίσθημα που νιώθεις ότι κάτι δεν πάει ‘’καλά’’ , ότι κάτι ‘’περίεργο’’ συμβαίνει αλλά δεν λες να το καταλάβεις. Ή μάλλον δεν θες να το καταλάβεις. Έτσι κι εγώ πριν λίγο καιρό ντρεπόμουν να το πω. Όχι μόνο στους άλλους. Σε εμένα. Φοβόμουν.

Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν ξύπνησα στα 19 μου και είπα :  ‘’Γεια, σας .. μου αρέσουν οι γυναίκες ‘’. Από παιδί (11-12)? Θα σας γελάσω.. ξεκίνησα  να το σκέφτομαι. Έτσι περνούσε από το μυαλουδάκι μου, απλά σαν ιδέα. Κι έτσι όπως περνούσε , έφευγε κατευθείαν. ‘’Έπρεπε’’ να φύγει, έλεγα. Στην εφηβεία όλα άλλαξαν. Η ιδέα , άρχισε να έρχεται πιο έντονα στις σκέψεις μου. Ερωτευόμουν καθηγήτριες ,τις σκεφτόμουν ,ήθελα να τις βλέπω συνέχεια , αλλά τα απέδιδα όλα στον ‘’θαυμασμό’’. –Όχι ,δεν μπορεί να είμαι λεσβία- δεν μου αρέσει καν η λέξη- έλεγα :p

Στο λύκειο τα πράγματα άρχιζαν να γίνονται πιο σοβαρά. Σιγά σιγά έβλεπα τις περισσότερες φίλες μου να έχουν σχέσεις , να είναι ευτυχισμένες, να μιλάνε για έρωτα, και εγώ προσπαθούσα να κρυφτώ. Κρυβόμουν πίσω από το προσωπείο της ήσυχης συνεσταλμένης ‘’στρέητ’’ που ερωτεύεται αγόρια και που προσπαθεί να βρει σχέση. Και εγώ έτσι ένιωθα τότε. Στην Β’ λυκείου κάνω κάτι με κοπέλα. Τότε όλα διαλύονται. Ναι. Τόσα χρόνια νόμιζα ότι όλο αυτό ότι ήταν μια ψευδαίσθηση που αν την ζούσα θα έφευγε. Όμως δεν έφυγε.

Ώσπου. Φτάνω στο σήμερα. 19. Όπου νιώθω να ασφυκτιώ. Να μην το αντέχω άλλο αυτό. Αρχίζω λοιπόν και το ψάχνω περισσότερο το θέμα. Διαβάζω και πάει λέγοντας. Το λέω. Είναι αστείο ,αλλά το πρώτο άτομο στο οποίο το ομολόγησα δεν το ήξερα καν. Ήταν πιο εύκολο για εμένα. Αυτή η κοπέλα λοιπόν είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα με βοηθήσει, θα δεχτεί να ακούσει τις χαζές απορίες μου, θα είναι εκεί. Κι ας την ξέρω ελάχιστα, θα γίνει φίλη μου. Μετά τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Μιλάω στον φίλο μου, για τον οποίο γνώριζα ότι είναι γκέι και στην κολλητή μου. Και βλέπω θετική αντιμετώπιση. Και όχι απλή αποδοχή. Βοήθεια πραγματική. Και νιώθω καλά.. Και γνωρίζω και άλλα υπέροχα άτομα και καταλαβαίνω ότι δεν είμαι μόνη!

Μπορεί να μην έχω ανοιχτεί τελείως, και τα άτομα που το γνωρίζουν να μετριούνται στα δάχτυλα των 2χεριών -(ίσως και στο ένα)- 😛 όμως δεν πάει και άσχημα. Εξάλλου πέτυχα κάτι άλλο. Σημαντικότερο. Με ‘’αποδέχτηκα’’.  «

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: