RSS Feed

ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ

Κωνσταντίνος 24,Κέρκυρα, Άνεργος
«Η ιστορία μου δεν περιέχει πραγματικό coming out, απλά ήθελα να μοιραστώ και εγώ ένα σημαντικό μάθημα που πήρα. Το έμαθα αργά αλλά το πήρα…
Όλα ξεκίνησαν όταν ήμουν 9-10 χρονών και όλα τα καλά παιδάκια στο σχολείο με κορόιδευαν για το ότι ήμουν… ας πούμε λίγο πιο αέρινος από τους συνομηλίκους μου. Με αποκαλούσαν με ονόματα που δεν ήξερα (τότε) τι σήμαιναν… »Αδελφή» »πούστης» και άλλα… Τα πράγματα είχαν γίνει χειρότερα όταν μου είχε πέσει ένα δαχτυλίδι με μια πεταλούδα από την τσέπη. Δεν με έκαναν παρέα αλλά είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν ένοιαζε.Τότε αποφάσισα ότι έπρεπε να φέρομαι »φυσιολογικά» και ότι με αυτή την »ανώμαλη» συμπεριφορά μου δεν πρόκειται να μείνει κανείς δίπλα μου. Μια φορά είχα μπει κατά λάθος στο δωμάτιο των γονιών μου και τους είδα να…. καταλαβαίνεται…. Το αθώο μου μυαλό διαστρέβλωσε την εικόνα εκείνη και μόνο φυσιολογικές δεν ήταν οι σκέψεις μου και μόνο φυσιολογικά δεν ήταν τα πράγματα που πίστευα ότι »πρέπει να κάνει ένας άντρας».

Προσπάθησα, προσπάθησα στα αλήθεια να κάνω ότι κάνουν τα αγόρια της ηλικίας μου με σχέσεις, ασχολίες, μ@λ@κίες αλλά πάντα κάτι έμοιαζε λάθος και πάντα το έπνιγα κάτω από τις τύψεις και τον φόβο ότι θα μείνω μόνος.Περάσανε τα χρόνια και από τη Δευτέρα Λυκείου μέχρι 20 χρονών ήδη είχα 3 κατακτήσεις στο ενεργητικό μου. Πάντα τους απωθούσα (με ευγένεια) και πάντα σε ερωτήσεις τρίτων για τον αν ήμουν gay (μου το έφερναν και κομψά, δεν μπορώ να πω…) έπαιρνα το σοβαρό μου πρόσωπο και τους κοπάναγα ένα μεγάλο ΟΧΙ στη μούρη. Πίστευα ότι αν έκανα σχέση με κοπέλα θα έφευγαν όλες αυτές οι »βρώμικες» σκέψεις που έκανα κάθε βράδυ όταν έπεφτα στο κρεβάτι. Στα 20 μου (μετά από πολλά παρακάλια στο Θεό 😛 ) να βρω μια κοπέλα, βρήκα, και κάναμε σχέση και ήταν όμορφα τις περισσότερες στιγμές. Αλλά πάλι το μάτι μου έπαιζε προς την ίδια τριχωτή και νταβραντισμένη ομάδα που πάντα ένοιωθα να με συγκινεί αλλά τώρα το έριξα στο ότι επειδή δεν είχα την σωματική διάπλαση που ήθελα, κοιτάω επειδή απλά ζηλεύω. Σε μια στιγμή ένοιωθα ότι η ίδια μου η σχέση ήταν λάθος. Δεν κράτησε πολύ. Κάτι λιγότερο από χρόνο. Ένοιωσα μεγάλο πόνο όταν τελείωσε αλλά και μεγάλη αγαλλίαση μετά από καιρό. Στο μεταξύ προσπάθησα να κάνω και άλλες σχέσεις με κοπέλες αλλά πάντα κάτι με σταμάταγε, πάντα κάτι δεν έδενε…

Για να μην μακρηγορώ… ξεκίνησα να αποδέχομαι τον εαυτό με ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ αργά και σταθερά βήματα… Τον Ιούνιο που μας πέρασε γνώρισα ένα παιδί και νομίζω ότι θα πάνε όλα καλά 🙂 . Γονείς, συγγενείς και φίλοι πιστεύω ότι κάτι έχουν καταλάβει όχι τόσο όσο αφορά την αέρινη φύση μου που με τόση μαεστρία κρύβω αλλά και με πόσο σθένος υπερασπίζομαι τα δικαιώματα της κοινότητας. Δεν έχω εξομολογηθεί τίποτα σε κανέναν πέρα από την αδελφή μου που τις έχω πει πάνω-κάτω τι μου συμβαίνει. Πιστεύω ότι θα μου πάρει χρόνο για να κάνω το come out μου άλλα ελπίζω όχι τόσο χρόνο μου πήρε για να αποδεχτώ τον εαυτό μου.Το (μη και τόσο ποιητικό) bottom line μου είναι:
Ζήσε όπως θες, κάνε ότι θες και αν κάποιος δεν μπορεί να σε αποδεχτεί, τότε δεν αξίζει να είναι στον περίγυρο σου. Δεν είσαι εσύ ο στραβός γιαλός, απλά στραβά αρμενίζουμε…

Σας ευχαριστώ… Θα τα πούμε σε κάποιο πραγματικό come out μου. Μέχρι τότε… Φιλάκια 🙂 «
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: