RSS Feed

Με έμφαση στο «και»

 Α. 23  Αθήνα Φοιτήτρια
                   Αγόρια, αγόρια, αγόρια, αγόρια. Αυτά μέχρι τα 19 που κατάλαβα ότι συμπάθησα μία κοπέλα λιιιίγο παραπάνω. Με τραβούσε, ήθελα να της μιλάω όλη την ώρα, να μάθω τα πάντα γι’ αυτήν και να είμαι όσο πιο accidentally sexy γίνεται μπροστά της (βλ. Scarlett Johansson σε όλες τις ταινίες της). Κατάλαβα τι συνέβαινε, το σκέφτηκα λίγο, το ξανασκέφτηκα, δε θα πω ότι το έθαψα γιατί υπήρχαν και τα αγόρια από την άλλη. Μου άρεσαν πιο πολύ. Με τραβούσαν πιο πολύ. Οπότε είπα στον εαυτό μου ότι περνούσα μια φάση. Εξάλλου δεν είχα κάνει σεξ ακόμα με κανέναν οπότε πού ξέρεις μπορεί να ήταν και από αυτό!
                  Και έκανα σεξ, όχι για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι δεν είμαι λεσβία, απλά επειδή ερωτεύτηκα κάποιον και αυτός ο κάποιος ήταν αγόρι. Του το είπα ένα χρόνο μετά, μια σκοτεινή νύχτα, στην επέτειο μας. «Αγάπη μου, μου αρέσουν και τα κορίτσια». Με έμφαση στο και. Του πήρε κάποιο καιρό για να το καταλάβει. Δε φώναξε, δε με χώρισε, δε με έβρισε. Και γιατί είχα την ανάγκη να του το πω; Μέσα σε αυτόν τον χρόνο αυτός ο άνθρωπος με έκανε να αγαπήσω ακόμα πιο πολύ τον εαυτό μου. Μου έδωσε δύναμη για να καταλάβω ότι δε χρειάζεται να είσαι άσπρο ή μαύρο, γκέι ή στρέιτ. Ήμουν bi. Έψαξα ορισμούς, διάβασα από εδώ, διάβασα από εκεί. Και να τι βγήκε, Bisexual: άτομα και των δύο φύλων τα οποία ελκύονται ερωτικά από άτομα και των δύο φύλων. Δεν ένιωθα ότι βάζω ταμπέλα στον εαυτό μου, ένιωθα ότι ανήκω κάπου.
                  Και ήρθε ο καιρός να το πω και στην κολλητή. Κρύος ιδρώτας, παύση πολλών λεπτών.
-Θα μου πεις τι συμβαίνει;
-Εεμμ…Ε να, τελευταία νομίζω ότι μου αρέσουν και τα κορίτσια.
Δε με πίστεψε με τη μία. Ούτε εγώ θα το πίστευα. Τα κοροϊδεύαμε αυτά με την κολλητή. Τον γκέι στο λύκειο που ήταν πιο θηλυπρεπής από εμάς. Τις κοπέλες χέρι-χέρι στο δρόμο (Μα καλά λεσβίες είναι;). Η αλήθεια είναι ότι δεν κοροϊδεύαμε γιατί ήμασταν κακές, κοροϊδεύαμε γιατί δεν ξέραμε. Δεν ήξερα, για την ακρίβεια.
                   Δειλά-δειλά έστειλα στον τάδε φίλο gay να βγούμε για καφέ και ότι ήθελα να μοιραστώ κάτι μαζί του. Ένιωθα ότι θα έσκαγα αν δεν το έλεγα. Και φυσικά το παιδί κατάλαβε τι ήθελα να του πω. Μιλήσαμε, μου είπε για τη σχέση του, μου έδειξε την gay πλευρά της Αθήνας. Ένιωθα ότι μου άνοιγε τα μάτια. Μου γνώρισε την κολλητή του, η οποία κολλητή είχε κοπέλα, και εγώ άρχισα να κάνω ερωτήσεις ακατάπαυστα.
                  Μέχρι σήμερα νιώθω  ότι μαθαίνω τον εαυτό μου κάθε μέρα. Θαυμάζω τις κοπέλες που έχουν τα #$@%$!  να κρατάνε το χέρι της κοπέλας τους στο δρόμο. Τώρα δεν τις κοροϊδεύω, τις θαυμάζω. Επίσης, δεν αναρωτιέμαι πλέον αν ανήκω πουθενά γιατί ξέρω ότι απλά ανήκω παντού. Και η κολλητή δεν παραπονιέται καθόλου που τη σέρνω σε όλα τα στέκια στο γκάζι. Έρχεται και περνάει και καλά. Γιατί η κολλητή είναι κολλητή, no matter what.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: