RSS Feed

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑ…

Κλειώ, 19, Αθήνα, φοιτήτρια

«Έχουν περάσει πέντε χρόνια από τότε που έκανα το πρώτο coming out στους γονείς μου (14 ετών), έχουν περάσει τρία από τότε που έκανα το δεύτερο (16 ετών). Τώρα είμαι δεκαεννιά.

Την πρώτη φορά βγήκα ζητώντας βοήθεια. Ένοιωθα έλξη προς μια κοπέλα και πάντα όταν ήμουν μαζί της ξεχνούσα την παρέα μου, τις αφήναμε πίσω και χανόμασταν μαζί, δεν υπήρχε κανείς άλλος. Η κολλητή μου πάντα θύμωνε μαζί μας. Δεν μπορούσα να το εξηγήσω, δεν ήθελα να πιστέψω κάτι τέτοιο για μένα. Δεν μου ταίριαζε.. Ήμουν πολύ κοριτσάκι, καλά πολύ δεν το λες, αλλά σίγουρα δεν ταίριαζα στο στερεότυπο της λεσβίας. Ήμουν πάντα αγοροκόριτσο, δεν ασχολιόμουν  και πολύ με τ’ αγόρια και έρωτες, πάντα θυμάμαι κρατούσα μια απόσταση από τα κορίτσια, δεν ξέρω πάντα τα φοβόμουν, τα απέφευγα.

Πέρασα πολλά και δύσκολα την πρώτη φορά που βγήκα, πέντε χρόνια μετά ακόμα δεν τα έχω ξεπεράσει. Έφαγα ξύλο.. Πολύ από τον πατέρα μου, πολύ πούλημα από την αδερφή μου (μόνο δεκατέσσερις μήνες μεγαλύτερη μου). Και από την μάνα μου πολύ περιφρόνηση. Δεν νομίζω ότι υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το να σε περιφρονούν.

Νομίζω ότι έχω βιώσει όλες τις περιπτώσεις ομοφοβίας μέσα στο σπίτι μου, έχω φάει ξύλο, ψάχνανε τα πράγματά μου, μου πήραν το κινητό μου, μου απαγόρευσαν πρόσβαση σε υπολογιστή, με παρακολουθούσαν όταν έβγαινα από το σπίτι (κανονικά, με έπαιρναν από πίσω με αμάξι), με έχουν διώξει από το σπίτι μου – ναι, έχω μείνει και στο δρόμο δυο φορές-, έχω πάει σε ψυχολόγο, έχω προσπαθήσει κάμποσες φορές να αυτοκτονήσω (ήμουν μικρή..ήταν και η εφηβεία μου και έσκασε περίεργα), απέκτησα μέχρι και προβλήματα υγείας εξαιτίας αυτού.. ακόμα τα αντιμετωπίζω.. Δεν ξέρω αν μένει κάτι άλλο που θα μπορούσαν να έχουν κάνει, αν ναι δεν το είχαν σκεφτεί. Απειλούσαν μέχρι και την κοπέλα μου ότι θα της κάνουν μήνυση για αποπλάνηση ανηλίκου (ήταν δεκαοχτώ και εγώ δεκαοχτώ παρά τέσσερις μήνες 😛 )

Πέντε χρόνια μετά, είμαι με μια κοπέλα μόλις έναν μήνα. Είναι η τρίτη σχέση που κάνω με κοπέλα. Νοιώθω ότι είναι η ώρα για το τρίτο coming out στους γονείς μου. Η αδερφή μου δεν υπάρχει πλέον στην εικόνα από δική μου επιλογή, σκληρή επιλογή, αλλά έπρεπε να της πάρω το δικαίωμα να με πληγώνει. Ίσως το χειρίστηκα εγώ λάθος αυτά τα χρόνια με όλους αλλά τί άλλο να έκανα; Τόσα ήξερα, τόσα έκανα.

Δεν μπορώ να το αφήσω πίσω μου, πέντε χρόνια μετά είναι ακόμα εκεί. Καμιά πρόοδος, καμιά διαφορά, σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα απ’ όλα αυτά. Η μέση λύση που «ΒΡΗΚΑΜΕ » είναι να μην το συζητάμε, αλλά εμένα δεν με καλύπτει. Και το βρήκαμε είναι σχετικό, εκείνοι το διέγραψαν από την μνήμη τους σαν να μην έγινε ποτέ, τίποτα, δεν μου ξαναμίλησαν ποτέ γι’ αυτό από την μια μέρα στην άλλη όλα ήταν ήρεμα, σαν να μην ξέρουν τίποτα, όπως ήταν το πρώτο coming out.. Και πριν το δεύτερο.. Κάθε φορά το ίδιο κάνουν! DELETE!

Δεν ντρέπομαι γι’ αυτό που είμαι και αν το κάνω έτσι είναι επειδή έτσι μου περάστηκε στο μυαλό. Θέλω πολύ να τους πω για την κοπέλα μου, την έχουν γνωρίσει, αλλά δαν φίλη μου.. Μαλακίες, η μάνα μου ξέρει! Μιλάμε για εκείνη κάποιες φορές, την μειώνει πάντα, την υπερασπίζομαι πάντα και διακριτικά όλα πάντα! Καμιά από τις δύο δεν τολμάει να μιλήσει ξεκάθαρα. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα όμως για το τρίτο coming out μου! Ελπίζω να έχει καλύτερο αποτέλεσμα από τα δύο προηγούμενα.

Stay tuned :)»

Advertisements

One response »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: