RSS Feed

Tο διαφορετικό coming out

Γιάννης, 21, Θεσσαλονίκη, Φοιτητής

Πάντα ένιωθα διαφορετικός..και το διαφορετικό πάντα σταμπάρεται από
τους άλλους, πάντα κατακρίνεται.

Από μικρό, με αποκαλούσαν αδελφή και πούστη, πριν ακόμη μάθω τι
σημαίνουν αυτές οι λέξεις.

Στο σχολείο με κορόιδευαν για τη φωνή μου που είναι πολύ λεπτή, με
αποτέλεσμα να κλειστώ στον εαυτό μου και να μη μιλάω σε κανέναν.
Έκρυβα ποιος είμαι, δεν άφηνα κανέναν να δει ποιος πραγματικά είμαι με
αποτέλεσμα να μην έχω πολλούς φίλους.Φοβόμουν την απόρριψη και την
κοροϊδία που είχα νιώσει. Ήμουν άλλωστε και έφηβος και όλα αυτά με
πείραζαν πολύ.

Η αλήθεια είναι ότι μου πήρε καιρό μέχρι να συνειδητοποιήσω και γω ο
ίδιος ποιος είμαι και τι θέλω. Στο λύκειο άρχισα να έχω τις πρώτες
σχέσεις με αγόρια. Αλλά ποτέ λόγος σε κανέναν, ούτε καν στους φίλους
μου. Στο πανεπιστήμιο άρχισαν να αλλάζουν λίγο τα πράγματα αλλά και
πάλι δεν είχα νιώσει ότι ήρθε η στιγμή να μιλήσω για μένα σε κανέναν.

Η στιγμή αυτή ήρθε όταν πήγα στη Γαλλία για erasmus. Εκεί γνώρισα έναν
Έλληνα και ήμασταν μαζί. Με ενέπνευσε πολύ η ιστορία του και αυτός ο
ίδιος και κάτι άλλαξε μέσα μου. Έγινα πιο ανοιχτός. Για πρώτη φορά δεν
ντρεπόμουν για αυτό μου είμαι, γιατί πραγματικά δεν κάνω κάτι κακό,
κάτι για το οποίο θα πρέπει να ντρέπομαι η να κρύβομαι..

Πάντα έλεγα ότι δε θα το πω ποτέ στους γονείς μου και ότι δε
χρειάζεται να γνωρίζουν τίποτα για την προσωπική μου ζωή. Όχι γιατί
φοβόμουν την αντίδραση τους ή ότι θα τους απογοήτευα.. Απλά πίστευα
ότι δε χρειάζεται, γιατί έτσι κ αλλιώς δεν είχαμε ποτέ την ιδιαίτερη
σχέση να συζητάμε τα προσωπικά μου ή αυτά που με απασχολούν.

Ήρθε όμως η στιγμή που δεν άντεχα άλλο.. έπρεπε να τους το πω.. έτσι
αισθάνθηκα εκείνη τη στιγμή. Βέβαια όπως είπα και πιο πριν, ήμουν στο
εξωτερικό. Και έτσι σκέφτηκα να τους το πω μέσω facebook. Το ξέρω, με
αυτόν το τρόπο δεν τους αντιμετωπίζω κατά πρόσωπο και δείχνω δηλία
αλλά δεν είχα άλλη επιλογή, και μπορεί αργότερα να το μετάνιωνα.

Έτσι έγραψα αυτό το κείμενο και τους το έστειλα.

» Ήθελα να σας πω κάτι εδώ και πολύ καιρό.

Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος τρόπος αυτός μέσω facebook αλλά αυτόν
έχω πρόχειρο αυτή τη στιγμή και συγνώμη για αυτό.

Το ξέρω ότι έχω τους καλύτερους γονείς που θα μπορούσα να έχω και
γι’αυτόν ακριβώς το λόγο δίσταζα συνέχεια να σας το πω διότι ενώ ξέρω
ότι θα συνεχίσετε να με αγαπάτε και να με στηρίζεται, δεν θέλω σε
καμία περίπτωση να σας στεναχωρήσω, να σας απογοητεύσω είτε να σας
καταστρέψω τα όποια όνειρα έχετε για μένα.

Αλλά δεν μπορώ να το κρύβω συνέχεια αν και μπορεί και να το έχετε
καταλάβει και επειδή ακριβώς είσασταν και είσαστε πάντα διακριτικοί,
πράγμα που το θαυμάζω πολύ, δεν μου είπατε τίποτα. Εξάλλου δε νομίζω
ότι επηρεάζει τη ζωή σας τόσο πολύ. Ελπίζω πάντως να μη πέφτετε από τα
σύννεφα και στην τελική να μη στεναχωρηθέιτε διότι αυτό θα ήταν πολύ
άσχημο για μένα και θα στεναχωριόμουν πολύ`δε θα το ήθελα με τίποτα.

Για να μην πολυλογώ, ήθελα να πω πως μου αρέσουν τα αγόρια και αυτό
δεν είναι κάτι καινούριο για μένα, ούτε στάση ζωής, ούτε επιλογή.
Είναι κάτι που πάντα το είχα και πάντα θα με ακολουθεί στη ζωή μου.
Κάτι για το οποίο, αν είχα την δυνατότητα μπορεί να μην το επέλεγα,
διότι δεν είναι τόσο εύκολο να συνυπάρξεις με αυτό σε αυτόν τον κόσμο
και σε αυτή τη χώρα ειδικότερα, αφού όλοι είναι ρατσιστές, μικρόμυαλοι
και προσπαθούν να κοροϊδέψουν το κάθε τι.

Πάντα με κορόιδευαν στο σχολείο για αυτό που είμαι και για τη φωνή
μου, όπως δηλαδή πάντα κάνουν σε άτομα που είναι διαφορετικά. Και
πάντα για αυτόν τον λόγο προσπαθούσα να το διώξω από πάνω μου, να
ξεφορτωθώ κάτι το οποίο με έκανε να στεναχωριέμαι. Και γι’αυτό τον
λόγο κλείστηκα στον εαυτό μου, έγινα αντικοινωνικός και έκρυβα αυτό
που είμαι.

Δεν ξέρω πως το βλέπετε εσείς όλο αυτό. Και αν είναι σοκ για εσάς, σας
ζητάω συγνώμη, αλλά δεν επέλεξα εγώ να είμαι έτσι. Που στην τελική
αυτό που είμαι δεν είναι κάτι κακό, απλά η κοινωνία το έχει
περιθωριοποιήσει για διάφορους λόγους.

Τέλος πάντων αυτά ήθελα να πω, που με βάραιναν για πολύ καιρό. Σας
παρακαλώ μη ρωτήσετε γιατί και πως και πως είναι δυνατόν. Δεν έχω
απάντηση να σας δώσω.
Εγώ κάνω αυτό που με γεμίζει και με κάνει ευτυχισμένο και όντας έτσι
είμαι ευτυχισμένος γιατί τελικά είμαι ο εαυτός μου. »

Η απάντηση τους ήταν γρήγορη και πολύ καλή, έτσι όπως την περίμενα άλλωστε.

» χαιρόμαστε πολύ που τελικά μας άνοιξες την καρδιά σου .Επρεπε να το
είχες κάνει πιο μπροστά αφού σε στεναχορούσε.Για μας δεν παύεις να
είσαι το πολυαγαπημένο μας παιδί και αυτό δεν αλλάζει τίποτα μεταξύ
μας και ‘οπως είμασταν θα είμαστε και ακόμα καλύτερα.Οσο γιαυτό που
λες αν το είχαμε καταλάβει κάτι υποψιαζόμασταν.Δεν αλλάζει όμως αυτό
τη γνώμη μας και τη σχέση μας .Θέλουμε να είσαι πιο ανοιχτός μαζί μας
και οτι σου συμβαίνει να μας το λες »

Αυτό ήταν για μένα το λίγο διαφορετικό coming out. Από κει και πέρα
έγινα άλλος άνθρωπος. Το είπα και στην πολύ καλή μου φίλη Μαρία και
αυτή πραγματικά με αγκάλιασε, με στήριξε και μου είπε πως με αγαπάει.
Εφόσον με αποδέχτηκαν οι άνθρωποι που με αγαπάνε, δε χρειάζεται να
νοιάζομαι για τίποτε άλλο. Ούτε για τον κόσμο, ούτε για τους
στενόμυαλους ανθρώπους εκεί έξω. Από δω και πέρα δε φοβάμαι να δείξω
ποιος είμαι. Έγινα πιο δυνατός και πιο ευτυχισμένος!

Τελικά η ζωή μου άλλαξε και έγινα καλύτερος άνθρωπος.

Αυτή ήταν η ιστορία μου. Ελπίζω να βοηθήσω και εμπνεύσω ανθρώπους με
αυτήν για να αποδεχτούν και εκείνοι ποιοι πραγματικά είναι γιατί στην
τελική, it’s good to be gay!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: