RSS Feed

η δική μου «ιστορία»

Διαβάζοντας χτες ιστορίες διάφορων νέων ανθρώπων συγκινήθηκα και γύρισα με το μυαλό μου πίσω στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν που ακόμα ζούσα σε άρνηση. Και γιατί ζούσα σε άρνηση; Γιατί πίστευα ότι δεν υπάρχει ένας άνθρωπος στον οποίο θα μπορούσα να πω αυτά που ένιωθα, ένας άνθρωπος να με διαβεβαιώσει ότι δεν είμαι ανώμαλος, αμαρτωλός, διεστραμμένος, άρρωστος. Κι έτσι το κατέπνιγα για όσο καιρό θυμάμαι τον εαυτό μου μέχρι να φτάσω τα 23. Εκεί κατάλαβα ότι δεν πάει άλλο, αυτή είναι η φύση μου, αυτός είμαι, θα ζήσω τη ζωή μου όπως θέλω εγώ χωρίς συμβιβασμούς και όχι όπως άλλοι θα διαλέξουν για μένα.
Σήμερα, 2 χρόνια αργότερα από εκείνη τη βραδιά, ξέρουν για μένα όλοι οι φίλοι μου, μπορώ να πω ότι οι παλιοί φίλοι με αγαπούν ακόμα περισσότερο από πριν και έκανα πολλούς νέους φίλους που είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Σίγουρα κέρδισα πολύ περισσότερα από όσα φανταζόμουν. Ήταν πάντα εκεί για μένα και είμαι πάντα εκεί για αυτούς.
Θα δανειστώ τα λόγια ενός βίντεο που έβλεπα πρόσφατα στο youtube:
Υπάρχει για όλους μια ερώτηση που έχουμε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Και είναι η ομορφότερη και πιο υπέροχη ερώτηση απ’ όλες. Και είναι: «Είμαι αρκετά καλός;» Και πραγματικά υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που θα σε επιβεβαιώσουν ότι είσαι ο καλύτερος.
Ένας 25χρονος ειδικευόμενος γιατρός
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: