RSS Feed

Ως εφηβος και ως ενηλικας

Με λένε Π. και ζω στην Αθήνα. Η ιστορία μου έχει να κάνει με δυο διαφορετικά coming out. Με συγχωρείτε αν κατέληξε κάπως μεγάλη σε διάρκεια.

Από μικρός υπήρξα παιδί του οποίου η φαντασία «οργίαζε.» Μεγαλώνοντας, έγινε πιο ξεκάθαρο και το ερωτικό σκέλος αυτής. Μου άρεσε να προσποιούμε ότι ανήκω στο αντίθετο φύλο, κάποιες φορές δοκίμαζα τα ρούχα της μητέρας μου ενώ ταυτιζόμουν πολύ περισσότερο με γυναίκες, υπαρκτές και μη. Εν μέρη αυτό συνέβαινε και λόγο χαρακτήρα, αφού υπήρξα πάντοτε κλειστός και λιγομίλητος και ποτέ δεν κατάφερα να είμαι τόσο δυναμικός όσο ο πατέρας μου ή οι υπόλοιποι άντρες. Ακόμη και τότε μου άρεσε να ακολουθώ περισσότερο, παρά να βγαίνω μπροστά, και στα παιδικά μου μάτια αυτό με έβαζε πιο κοντά στο άλλο φύλο. Αλλά δεν ήταν μονάχα αυτό.
Μπαίνοντας στην εφηβεία, άρχισα να φαντασιώνομαι συχνά πως είμαι γυναίκα, άλλες πως άγγιζα ως άλλους άντρες πονηρά. Δεν ήταν όλες μου οι φαντασιώσεις ομοφυλοφιλικού περιεχομένου, αυτό το στοιχείο όμως υπήρξε εξαιρετικά δυνατό σε πολλές από αυτές. Σίγουρα κάτι υπήρχε σε αυτές, κάτι από το «εγώ» μου.
Στα χρόνια του Γυμνασίου, λόγω του χαρακτήρα μου, έμεινα στο περιθώριο δίχως τη προσοχή κανενός. Το πρώτο coming out έγινε σε μια φίλη μου, στη δευτέρα λυκείου. Αργότερα έμαθα πως με γούσταρε και της ήρθε κατακέφαλα η αποκάλυψη, αλλά κατάφερε να το ξεπεράσει. Από την ημέρα εκείνη και μετά, δεν μπορούσα να κρατηθώ. Είχα ανάγκη να μιλήσω δίχως περιορισμούς, να δοκιμάσω διαφορετικούς συντρόφους και των δυο φύλων, να μάθω τα όρια και τις προτιμήσεις μου, να κάνω πλάκα γι’ αυτά. Άρχισα να το λέω σε αρκετό κόσμο, να ψάχνω για αναφορές στις λέξεις ομοφυλοφιλία, λεσβία, γκέι και πάει λέγοντας, σε περιοδικά, βιβλία και ταινίες.
Δυστυχώς, λόγω του ότι όλη αυτή η διαδικασία έγινε απότομα, δεν άφησα στον εαυτό μου χρόνο να καταλάβει το τι ένιωθε και να διαλέξει προσεκτικά ποιοι και ποιες έπρεπε να το μάθουν. Σύντομα άρχισαν να με κοροϊδεύουν ανοιχτά στο σχολείο, αλλά και έξω από αυτό. Θυμάμαι συμμαθητές μου να έχουν έρθει παρέα σε μια εκδρομή και να προσπαθούν να χαϊδεύσουν το στήθος μου, να τσιμπάν συγκεκριμένα σημεία του, να μου ψιθυρίζουν προσβολές και να με κυνηγάνε. Θυμάμαι το φτύσιμο που δέχτηκα από άλλο παιδί, απλά επειδή δεν περπατούσα «όπως κάθε άλλο αγόρι.» Θυμάμαι μια φορά, μικρότεροι μαθητές είχαν βάλει ένα παιδί με διανοητικά προβλήματα που είχαμε στο σχολείο μας και του είπαν να με ακολουθήσει με το ποδήλατο, λέγοντας μου διάφορα, ώστε να φοβηθώ. Θυμάμαι τον παπά της εκκλησίας μου να έρχεται και να μου δίνει ένα βιβλίο για την ομοφυλοφιλία -υποθέτω ήθελε να με «σώσει.» Στο κατηχητικό που πήγαινα σύντομα άρχισε να γίνεται σούσουρο. Μέχρι και στο φροντιστήριο που πήγαινα μου μίλησε η δασκάλα γιατί ένας μαθητής παραπονέθηκε πως του την έπεσα, ισχυρισμός αναληθής.
Κάποια παιδιά ήταν δεκτικά, συνολικά όμως οι αντιδράσεις ήταν αρνητικές. Είχα βγει έξω σε όλους εκτός από την οικογένεια μου και τους συγγενείς μου, αυτό που αντιμετώπισα όμως δεν ήταν αγάπη αλλά το αντίθετο της. Η οικογένεια μου δεν μπορούσε να με βοηθήσει, ούτε καν να με ακούσει, αφού ήταν σε κατάσταση διάλυσης εκείνη την εποχή -φάση διαζυγίου, στη συνέχεια η μητέρα μου μπήκε στο νοσοκομείο λόγω σοβαρής ασθένειας. Όλα αυτά ενώ έπρεπε να βοηθήσω και τα μικρότερα αδέλφια μου, στο ρόλο που ποτέ δεν μου ταίριαξε ποτέ -αυτό το προτύπου, του ηγέτη. Σταμάτησα να σκέφτομαι οτιδήποτε θετικό. Υπήρξαν φορές που έλεγα στον εαυτό μου να δοκιμάσει να χαράξει το δέρμα του. Δοκίμασα να αυτοκτονήσω, μια φορά παραλίγο να τα καταφέρω χάρη σε φάρμακα που κατάπια, αλλά με πρόλαβαν στο νοσοκομείο. Προκάλεσα πολλούς μεγάλους καυγάδες στο σχολείο και από ένα σημείο και μετά δεν μου μιλούσε κανείς, από φόβο. Πάτωσε σε όλα τα μαθήματα, αλλά οι καθηγητές δεν με άφησαν στην ίδια τάξη -ίσως και για να με ξεφορτωθούν; Αυτό το comign out μου τελείωσε με την ενηλικίωση. Εκεί περίμενα απλά ότι θα συναντούσα το ίδιο μαρτύριο. Άλλωστε, για τον έφηβο Π., το coming out του τελείωσε ως κόλαση.
Τότε ξεκίνησαν οι σπουδές μου και ταυτόχρονα το ταξίδι για να συναντηθώ -επιτέλους- με ανθρώπους που μπορούν να με δεχθούν και να με αγαπήσουν. Ξεκίνησαν οι πειραματισμοί στο σεξ, οι φιλίες και για πρώτη φορά το να είμαι ανοιχτά γκέι ή αμφι (τελικά κατέληξα στο δεύτερο), δεν ήταν λόγος να με διώξουν ή να με κοροϊδεύουν από την παρέα. Η επίδοση μου στις σπουδές μου βελτιωνόταν χρονιά με τη χρονιά, μέχρι που έφτασα να είμαι στους αριστούχους της σχολής μου. Δεν έγινα ποτέ ως τώρα ενεργό μέλος της ΛΟΑΔ κοινότητας, αν και έχω δώσει το παρόν σε διάφορες εκδηλώσεις, είτε μιλάμε για το Pride είτε για άλλες συγκεντρώσεις. Γνώρισα ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους και των δυο φύλων. Και ζευγάρια πραγματικά υπέροχα. Έμαθα πως τα όσα έζησα στο Λύκειο δεν ήταν φυσιολογικά και εγώ άρρωστος, αλλά το αντίθετο. Πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να με αγγίζει δίχως να το επιθυμώ, πόσο μάλλον για να με μειώσει. Ούτε να με φτύσει, να με βρίσει και οτιδήποτε άλλο έχει στόχο να με βλάψει.
Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι το coming out του ενήλικα Π., είχε ονειρική κατάληξη, αφού η ζωή του είναι ακόμη στο ξεκίνημα της. Στη διαδικασία έκανε, υποθέτω κάνει ακόμη, καινούργια λάθη.Δεν έχει μιλήσει ανοιχτά στους γονείς του, αν και έχει την εντύπωση πως κάτι έχουν καταλάβει. Ούτε στα αδέλφια του. Το γνωρίζουν όμως οι άνθρωποι για τους οποίους ενδιαφέρεται. Υπερασπίζεται όσο μπορεί τους ανθρώπους που αγαπάει. Τώρα έχει σχέση με μια κοπέλα η οποία είναι ανοιχτή σε αυτού του είδους τα ζητήματα. Ποτέ δεν του έχει πει πως την αηδιάζει το ποιος είναι. Αντίθετα, κάποιες φορές τον αποκαλεί «τη κοπελίτσα της.» Ο ενήλικος Π. έχει ορκιστεί να μην ξεχάσει ποτέ πως οι πραγματικοί άρρωστοι είναι όσοι προσπάθησαν είτε να μειώσουν, είτε να «θεραπεύσουν» τον έφηβο Π. Από τη ταπεινή του ιστορία, θέλει να κρατήσετε αυτό:
Μην αφήσετε τον εαυτό σας ποτέ να το ξεχάσει ότι δεν είστε άρρωστοι, αλλά άνθρωποι που επιθυμούν αγάπη, στοργή και αποδοχή. Ότι δεν κάνετε τίποτα λάθος. Ότι όλοι μας έχουμε μπροστά μας ένα «τολμηρό ταξίδι προς τα εκεί που κανείς δεν έχει πάει ποτέ.» Αξίζουμε να το ζήσουμε.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την ευκαιρία να μοιραστώ όσα έχω ζήσει.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: