RSS Feed

Monthly Archives: Αύγουστος 2013

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ

Γιάννης, 26, φοιτητής, Αγγλία

Γειά σας. Κατ’αρχήν συγχαρητήρια για το blog σας. Χαίρομαι πολύ που
βλέπω οτι δεν είμαι ο μόνος γκέι σ’αυτό τον κόσμο, διότι είχα αρχίσει
να ανησυχώ…
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως. Στα 15 μου συνειδητοποίησα οτι είμαι
ομοφυλόφιλος. Πέρασα ένα ψιλοσόκ τότε, αλλά το αποδέχτηκα γρήγορα και,
για να είμαι ειλικρινής, μου αρέσει κι όλας. Νομίζω οτι αυτό μου δίνει
έναν ρομαντισμό που δεν θα είχα αν ήμουν στρέιτ άνδρας.
Μάλλον είμαι πρίν από την ντουλάπα, γιατί δεν το έχω πει σε κανέναν
από τους φίλους μου (πόσω μάλλον γονείς) και το γεγονός οτι δείχνω
αρρενωπός, τους ξεγελάει όλους. Θεωρώ οτι στην Ελλάδα, οι περισσότεροι
δεν είναι έτοιμοι να το αποδεχτούν αυτό, ενώ εδώ στην Αγγλία που
σπουδάζω θεωρείται απολύτως φυσιολογικό.
Μέχρι τώρα είμαι απολύτως άτυχος στο σχεσιακό κομμάτι. Κι αυτό διότι
όσους έχω ερωτευτεί είναι μάλλον στρέητ που μου δίνουν την εντύπωση
οτι είναι γκέι. Είχα φάει κόλλημα στο πανεπιστήμιο με έναν συμφοιτητή
μου, ο οποίος μου έστελνε περίεργα μυνήματα, αναπάντητες, με κοίταζε
περίεργα, μου χαμογελούσε, με καλούσε όταν έβγαινε έξω με φίλους…Κι
όποτε προσπαθούσα να το προχωρήσω, με απέφευγε. Κάποια στιγμή έκανε
και σχέση με μια κοπέλα. Μετά από κάποιο διάστημα χωρίσαν και αυτός
εξαφανίστηκε από τη ζωή μου. Με πλήγωσε πάρα πολύ τότε, αλλά το
ξεπέρασα. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω τη στάση του.
Στον στρατό ερωτεύθηκα έναν φαντάρο που έδειχνε ενδιαφέρον. Δεν
πρόλαβα καν να του ζητήσω να βγούμε, κι αυτός έφυγε με μετάθεση…
Εδώ στην Αγγλία είχα φάει γερό κόλλημα για 2 χρόνια με έναν στρέητ. Το
πρόβλημα ήταν οτι δεν ήμουν 100% σίγουρος οτι είναι στρέητ, γιατί
έβλεπα κάποιες συμπεριφορές που ήταν περίεργες. Ήθελε να είναι
συνέχεια μαζί μου, μου έστελνε συνέχεια μυνήματα, καμιά φορά με άγγιζε
περίεργα. Είμαι σε θέση να καταλάβω ποιά συμπεριφορά είναι ερωτική,
διότι έχω και στρέητ φίλους. Τελικά, όμως, ο τύπος ήταν στρέητ,
στάνταρ… Έκανε και σχέση με κοπέλα και άλλαξε μετά.. Ούτε τη δική
του στάση μπόρεσα να καταλάβω.
Είμαι γενικά, πολύ άτυχος, αλλά δεν σκάω κι όλας… Κάτι θα γίνει, πού
θα πάει… Γενικά, δεν πολυψήνομαι να βγω δημόσια στο περιβάλλον μου
και να το πω. Δεν θέλω να μπω στη διαδικασία αυτή, διότι θα
στενοχωρήσω πολύ τους γονείς μου.
Σόρρυ αν σας κούρασα

Αρέσει σε %d bloggers: