RSS Feed

Coming out » Ντουλάπα STOP ! «

Hello everyone..
Είμαι ο Γίωργος 18 χρονών απο μία μικρή πόλη της όμορφης χώρας μας.. Αποφάσησα να γράψω το δικό μου “coming out“  για να μοιραστώ μαζί με εσάς την δικία μου ιστορία και τις περαστικές δυσκολίες που αντιμετώπισα.. Φέτος μόλις τελείωσα με το σχολείο.. Και αισθάνομαι πιο γεμάτος απο ποτέ.. Η γλυκιά γεύση της πληρότητας μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο.. Ειδικά όταν έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπάνε και σε σέβονται όπως ακριβώς είσαι !!!
Μιά γενική περιγραφή και τα πρώτα μου χρόνια..
Εγώ απο πολύ μικρή ηλικία συνειδητοποίησα το πως εκφράζομαι ώς άνθρωπος.. Απο την φύση μου είμαι πολύ ευαίσθητος και δημιουργικός.. Καλλιτεχνικός από ανέκαθεν θα έλεγα.. Και με μία καρδία τόσο τρυφερή, είναι δύσκολο να “πληγώνεις“ ανθρώπους που αγαπάς, πίστευα.. Σε ηλικία περίπου 4 – 5 ετών γνώριζα ήδη τον σεξουαλικό μου προσανατολισμό.. Αντιμετώπισα πολύ ρατσισμό από νεαρή ηλικία.. Ήδη απο το νηπιαγωγείο τα παιδιά με είχανε αποθήσει απο κοντά τους.. Πήγαινα και ερχόμουν στον παιδικό σταθμό χωρίς να έχει κάποιο νόημα όλο αυτό.. Τα παιδία πηγαίνουν απο μικρά σε μέρη με άλλα παιδάκια για να αναπτύξουν κοινωνικές σχέσεις και να μη ζούν στην απομόνωση.. Εγώ ζούσα απο τότε, αυτό ακριβώς το συχνό φαινόμενο, που αντιμετόπισαν φαντάζομαι πολλά άτομα που έχουν μια ευαίσθητη θα έλεγα ιδιοσυγκρασία.. Όταν πήγα στο δημοτικό θεώρησα ότι κάτι καινούριο ανοίγεται μπροστά μου.. Γεμάτος χαρά που θα έφευγα απο αυτήν την κόλαση και θα πήγαινα στον “παράδεισο“ ετοιμάστηκα για την πρώτη μέρα στο σχολείο.. Σας λέω λοιπόν, ότι μπορεί να ήταν ίσως και η χειρότερη μέρα της ζωής μου.. Ένιωθα σάν την μύγα μέσα στο γάλα.. Τέτοια ντροπή δέν έχω ξανα νίωσει.. Όλα τα παιδιά είχαν τις παρέες τους απο τον παιδικό σταθμό και εγώ δεν είχα κανέναν.. Με κοιτούσαν όλοι σάν να είχα έρθει απο την Ταγκανίκα.. ( προς  χάριν αστειισμού φυσικά το λέω ).. Να μήν τα πολυλογώ απο την πρώτη δημοτικού εώς και την τρίτη δημοτικού, καθόμουν μόνος σε ένα θρανίο και πάντα ήμουν η τελευταία τρύπα του ζουρνά που λέμε.. Μέχρι που μια μέρα ήρθε μια κοπέλα με μεταγραφή στο σχολείο μας.. Απο τότε ποτέ δεν ξανα έμεινα μονος μου.. Συνέχιζα να δέχομαι την κοινωνική άρνηση βέβαια απο τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας μου.. Και πάντα με πείραζαν και με γελοιοποιούσαν με κάθε τρόπο μόνο και μόνο προς διασκέδαση τους.. Σε σημείο να με ξεγυμνώνουν και να γελάνε.. Και όπως ήταν αναμενόμενο ένα παιδί σε αυτήν την ηλικία δέ μπορεί να το διαχειριστεί όλο αυτό ορθά.. Πήγαινα στις τουαλέτες και έκλαιγα εκει πέρα μόνος μου.. Για να μην με βλέπει κανείς.. Όπως καταλαβαίνετε με το πέρασμα του χρόνου απέκτησα αγοραφοβία.. Δε μπορούσα να πηγαίνω σε δημόσιους χώρους μόνος μου χωρίς την συνοδεία κάποιου άλλου.. Και όταν όλα τα παιδιά έπαιζαν στις γειτονιές μπάλα, ποδόσφαιρο και κρυφτό, εγώ ήμουν κλεισμένος μέσα στους 4 τοίχους και έπαιζα μόνος μου.. Ή με την ξαδέρφη μου.. Που ακόμα και σήμερα είμαστε πολύ δεμένοι.. Την θεωρώ αδερφή μου.. Και φυσικά όπως όλα τα παιδιά που διαβάζουν αυτήν την στιγμή το μήνυμά μου, προτιμούσα να παίζω με κούκλες και κουζινικά παρά με αυτοκίνητα και όπλα..
Τα χρόνια του γυμνασίου.. Και ο πρώτος έρωτας..
 Στο γυμνάσιο κάπως τα πράγματα άλλαξαν.. Στην πρώτη γυμνασίου πήγα γεμάτος χαρά και αισιοδοξία.. Παρ’ όλου που γνώριζα τι με περιμένει ήμουν έτοιμος να σταθώ γερά στα 2 μου πόδια.. Την πρώτη μέρα κιόλας έκανα κάποιες νέες γνωριμίες.. Φυσικά και ήμουν και πάλι κάπως ντροπαλός αλλά πολύ πιο σίγουρος για τον εαυτό μου.. Μας τοπεθέτησαν σε τμήματα.. Και διάλεξα αυτή την φορά το θρανίο που ήθελα εγώ.. Και όχι αυτό που με έστελναν πάντα οι άλλοι.. Βέβαια και πάλι μόνος μου στο θρανίο, μιάς και μας είχανε χωρίσει ξανά με την φίλη μου απο το δημοτικό.. Αλλά δεν ένιωθα άσχημα γι’ αυτό.. Την πρώτη μέρα λοιπόν δεν θα την ξεχάσω ποτέ.. Μπαίνει μέσα ένα παιδί.. Με πλησιάζει.. Και με ρωτάει με ένα γλυκό χαμόγελο εάν κάθομαι μόνος μου.. Μπορώ να πώ κατάλαβα το τί σημαίνει κεραυνοβόλος έρωτας φίλοι μου.. Όπως ήταν αναμενόμενο απάντησα θετικά στο αίτημα του και καθήσαμε μαζί.. Σε όλη την πρώτη γυμνασίου.. Στο μεταξύ είχα ξεκινήσει να κάνω παρέα με μία κοπέλα και εκτός σχολείου πία.. Όπου σιγά σιγά, περίπου στα τέλη της πρώτης γυμνασίου μου γνώρισε και την ξαδέρφη της και κάπως έτσι ξεκινήσαμε να κάνουμε οι τρείς μας, παρέα.. Είχα αρχίσει να κοινωνικοποιούμε με το πέρασμα του χρόνου.. Και το μόνο που ήθελα τώρα ήταν το χαμογελαστό παιδί του θρανίου μου.. Έπρεπε πάση θυσία να τον φέρω κοντά μου.. Και έτσι σκέφτηκα.. Χέρι που δε μπορείς να το δαγκώσεις, φίλα το.. Χαχαχα.. Και αυτό έκανα εδώ που τα λέμε.. Τον πλησίασα.. Και ξεκίνησα να τον τυλίγω στα δίχτυα μου ώς γνήσια αράχνη που τυλίγει το υποψήφιο “θύμα“ της.. Και το κόλπο έπιασε.. Μέσα σε μία εβδομάδα τον είχα βάλει στην παρέα.. Γιατί ως γνωστών όσοι με γνωρίζουν, θα ξέρουν το τί καπάτσα είμαι.. Και έτσι ήταν η πιό χαρούμενη περίοδος της ζωής μου.. Τι άλλο να θέλει πιά ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο.. Όλα όσα ήθελα τα έιχα.. Τελευταία μπήκε ακόμα μια κοπέλα στην παρέα μας.. Ήμασταν πια 5 άτομα.. Και κάναμε τόσα πράγματα που δεν έχω ξανα κάνει με κανέναν.. Σας μιλώ για ώρες γέλιου, διασκέδασης και αφασίας που δεν έχω ξανα περάσει εώς σήμερα με κανέναν.. Στο μεταξύ αυτό το παιδί σε όλο αυτό το διάστημα έκανε πράγματα που δήλωναν οτι με θέλει.. Και εγώ πετούσα απο χαρά.. Και κάθε μέρα ερχόμασταν και πιο κοντά.. Κοντέψαμε κιόλας περίπου 2 φορές να φιληθούμε.. Η καρδιά μου είχε φτάσει στα ουράνια.. Τι να λέμε τώρα.. Τέτοιο πράγμα δέν το έχω ξανα ζήσει.. Ώσπου περίπου στα τέλη της τρίτης γυμνασίου η παρέα ύστερα απο πολλούς καυγάδες για τραγικά θέματα διαλύθηκε.. Άκουσα πράγματα για εμένα που βγήκαν απο τα στόματα των 2 πρώτων κοριτσιών που σας ανέφερα.. Τις γλυκές ξαδερφούλες.. Και τις συγχώρεσα ξανά και ξανά.. Γιατί ποτέ δέν ήθελα να χαλάσει η μαγεία που μας έδενε.. Μέχρι που κάποια στιγμή δεν γινόταν άλλο να κάνω τα στραβά μάτια.. Τα είπα όλα έξω απο τα δόντια.. Και ήμουν ο πρώτος που αποχώρησε απο την παρέα.. Απ’ οτι έμαθα αργότερα απο μία κοπέλα η παρέα διαλύθηκε όταν εγώ αποχώρησα.. Ξεκίνησαν όλοι να διαφωνούν μεταξύ τους.. Και να σφάζονται.. Και ο αμέσως επόμενος που αποχώρησε ήταν ο γαλάζιος μου πρίγκιπας.. Απο εκεί και πέρα τα πάντα άλλαξαν.. Όλοι χαθήκαμε μεταξύ μας.. Και το γυμνάσιο έφτασε στο τέλος του.. Άραγε τι με περίμενε στο μέλλον ; Και πόσο φωτεινό προοριζόταν να είναι ; Ένας θεός ξέρει.. !!!
Λύκειο.. Το πραγματικό Coming out μου και η πρώτη μου σχέση..
Πρώτη λυκείου.. Καινούριο σχολείο και κανένας γνωστός συμμαθητής μαζί μου.. Επέλεξα να πάω επαγγελματικό λύκειο.. Ώστε να μή ξέρω και να μη με γνωρίζει κανείς.. Το μόνο που ήθελα είναι μία καινούρια αρχή.. Πληγωμένος απ’ όλους και απ’ όλα.. Για ακόμα μια φορά συνέχισα πονεμένος παρακάτω.. Στο ελάχιστο της ιστορίας της ζωής μου που αναγράφω παραπάνω φυσικά και δέν αναφέρω το ότι πέρασα του κόσμου τα βάσανα.. Αυτός που αγαπούσα έκανε σχέση με μία κοπέλα και της έδωσε φιλί μπροστά μου, μόνο και μόνο για να ζηλέψω και μόλις πήγα να φύγω έτρεξε απο πίσω μου.. Πήρα εγώ σαν τον τρελό τους δρόμους μέσα στην βροχή ακούγοντας μουσική, ούτε ήξερα που βρέθηκα.. Με 40 πυρετό και με την σπασμένη μου καρδιά να καίγομαι.. Η φίλη απο το δημοτικό αποφάσισε στο μεταξύ να βγάλει την μάσκα της και να μου δείξει τι φίδι δυπρόσωπο είναι.. Και όλα γενικότερα είχαν στραφεί εναντίων μου.. Είχα χάσει και κάποια αγαπημένα μου πρόσωπα εκείνη την περίοδο και ήμουν χάλια ψυχολογικά.. Ποτέ όμως δέν το έδειξα αυτό παρα έξω.. Πάντα είχα σχηματισμένο στα χείλη μου ένα χαμόγελο και μία σπίθα στά μάτια.. Ένα έντονο πάθος για ζωή που πάντα ξεγελούσε όλο τον κόσμο.. Ποτέ δεν ήθελα να ξέρουν για τον πόνο που κουβαλάω μέσα μου.. Ένα βράδυ με πήρε η ξαδέρφη μου στο δωμάτιο της και ξεκινήσαμε να μιλάμε.. Εκείνο το βράδυ της είπα τα πάντα για μένα.. Τί είμαι.. Τί νιώθω.. Πόσο πονάω.. Μου είπε και μου έδειξε όμως οτι θα είναι δίπλα μου για πάντα.. Και αυτό ήταν κάτι που μου έδωσε δύναμη και κουράγιο να συνεχίσω την ζωή μου ένα βήμα παραπέρα.. Ήταν η ξαδέρφη μου ο πρώτος άνθρωπος που της μίλησα για εμένα και σας πληροφορώ οτι ένιωσα πολύ καλύτερα όταν μίλησα για όλα αυτά που με σκότωναν τόσα χρόνια.. Έπειτα μίλησα και στην θεία μου ( την μαμά της ξαδέρφης μου ) όπου και με την θεία μου είχα και έχω ακόμα και τώρα φοβερή σχέση.. Με στήριξε ψυχολογικά η ίδια και με δική της οικονομική βοήθεια άρχισα να επισκέφτομαι κρυφά έναν ψυχολόγο.. Με βοήθησε πολύ αυτό το πράγμα.. Άρχισα να μαθαίνω τον εαυτό μου καλύτερα και να με αποδέχομαι και εγώ ο ίδιος.. Όταν άρχισα να βλέπω οτι δικά μου αγαπημένα πρόσωπα με αποδέχονται όπως είμαι, με αγαπάνε και με στηρίζουν πήρα θάρρος και συνέχισα ακόμα πιο δυνατά.. Όμως και εγώ ο ίδιος ποτέ δε το έβαλα κάτω.. Ακόμα και στις πιό δύσκολες και σκοτεινές μέρες, χαμογελούσα και έλεγα σήμερα είναι μια φοβερή μέρα.. Όλα θα πάνε καλύτερα και ο ήλιος σύντομα θα βγεί και για μένα.. Έτσι μόνο έπαιρνα δύναμη.. Το αμέσως επόμενο άτομο που μίλησα για εμένα ήταν η αδερφή μου.. Και ύστερα απο αυτό, επόμενος μου στόχος ήταν να μιλήσω και στους γονείς μου.. Κάπως δειλός.. Και φοβισμένος για την αντίδραση τους.. Μιάς και ο πατέρας μου, άνθρωπος της εκκλησίας και η μητέρα μου κάπως ρατσιστική απέναντι στην μειονότητα των gay ατόμων.. Αλλά το είχα πάρει απόφαση.. Ή τώρα ή ποτέ είπα.. Και το έκανα.. Ένα βράδυ.. Ψυχολογικά ήμουν προετοιμασμένος για όλες τις συμπεριφορές.. Και εκεί που ο ένας καθόταν στον υπολογιστή και ο άλλος χάζευε ένα σίριαλ στην τηλεόραση είπα την μαγική λέξη “ θέλω να μιλήσουμε λιγάκι για την ζωή μου.. μπορώ να έχω για λίγα λεπτά την προσοχή σας ; “.. Και τότε ήταν που στράφηκαν δύο ζευγάρια μάτια καρφωμένα πάνω μου.. Και ο κόμπος στο λαιμό με έπνιγε όλο και περισσότερο.. Κάθησαμε όμορφα και πολιτισμένα οι τρείς μας και τους μίλησα για την ζωή μου και για το τί ζώ καθημερινά.. Τους έφερα παραδείγματα απο το παρελθόν για να καταλάβουν με παραδείγματα αυτά που τους λεώ και οτι δεν κάνω εικασίες.. Και μπόρεσα και τους έπεισα.. Τούς έβαλα στο τρυπάκι να σκεφτούν και να μπούνε στην θέση μου.. Και όλα απο εκείνη την ημέρα άλλαξαν.. Μέρα με την μέρα.. Μήνα με τον μήνα.. Και χρόνο με τον χρόνο τα πράγματα ξεκίνησαν να αλλάζουν.. Οι γονείς μου άρχισαν να μου συμπεριφέρονται πιό ελαστικά.. Και πιο ανθρώπινα anyway.. Σε σημείο που η μαμά μου κάθησε πολλές φορές και συζητούσε μαζί μου τυχόν προβλήματα που αντιμετώπιζα.. Και υπήρχε δίπλα σε κάθε δυσκολία.. Σταμάτησε να συμπεριφέρεται ρατσιστικά πρός τα gay άτομα και επιτέλους έβαλε μυαλό.. Σε σημείο ύστερα απο 3 χρόνια ( σήμερα δηλαδή ) όπου γνωρίζει για εμένα να μιλάμε όπως θα μιλούσα με έναν φίλο.. Είμαι τόσο τυχερός που ο θεός μου χάρισε αυτήν την σπουδαία γυναίκα για μάνα.. Πάντα είναι δίπλα μου και με στηρίζει.. Να φανταστείτε ακόμα και για την σχέση μου γνώριζε.. Και γνωρίστηκαν απο κοντά.. Και μου έκανε και πλάτες όταν φιλοξένησα εδώ την σχέση μου για 2 εβδομάδες.. Και ο πατέρας μου έκανε κάποια μικρά βήματα.. Ποτέ δε μου δημιούργησε πρόβλημα.. Είναι ουδέτερος και δέ θέλει να μαθαίνει περι αυτού του θέματος, αλλά μου αρκεί που το αποδέχτηκε.. Είμαι απο τους τυχερούς μπορώ να πω γιατί εάν και αρχικά όλα στην ζωή μου πήγαιναν στραβά και λάθος ξαφνικά όλα άλλαξαν.. Και συγκεκριμένα άλλαξαν γιατί εγώ το θέλησα.. Πήρα την κατάσταση στα χέρια μου.. Ξεκίνησα το λύκειο.. Έκανα καινούριες γνωριμίες.. Και έδιωξα απο δίπλα μου όσο άτομα δέν άξιζαν να είναι εκεί.. Στην δευτέρα λυκείου ήρθα πιό κοντά με μία κοπέλα όπου σήμερα ύστερα απο δύο χρόνια είμαστε φοβεροί φίλοι.. Μου αρκεί που είναι πραγματικός άνθρωπος και όχι δήθεν.. Και ότι έχει να πεί το λέει έξω απο τα δόντια.. Τέτοιους ανθρώπου αναζητώ στην ζωή μου.. ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ! Και να φανταστείτε οτι περίπου για 5 χρόνια υπήρξα ερωτευμένος με το παιδί απο το γυμνάσιο.. Σχεδόν μέχρι και το τέλος του 2012 ήμουν ερωτευμένος μαζί του.. Έκανα κάποιες προσπάθειες να βρεθούμε και απλά ήταν λές και άνοιξε η γή και τον κατάπιε.. Πάντως επειδή η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς του έστειλα ένα μήνυμα και του είπα όλα όσα αισθανόμουν.. Ποτέ δε μου απάντησε.. Ποτέ δεν αντέδρασε.. Μα το πιό παράξενο είναι ότι ποτε δε μίλησε σε κανέναν.. Εγώ απλά πιστεύω με σιγουριά οτι με ήθελε και αυτός.. Πάντα με ήθελε.. Απλά δεν ξέρει τι είναι και τί θέλει ή έστω φοβάται να παραδέχτει στον ίδιο του τον εαυτό τι θέλει και τί αισθάνεται.. Με το νέο έτος που λέτε γνώρισα ένα παιδί μέσω μιάς υπηρεσίας κοινωνικής δυκτίωσης ( δεν αναφέρω το site για ευνόητους λόγους.. άλλωστε σκοπός δεν είναι η διαφήμιση, αλλά το coming out του καθένα μας ;Ρ ).. Μετά απο περίπου μια εβδομάδα μου ζήτησε να τα φτίαξουμε.. Εγώ δέχτηκα γιατί μου άρεζε εδώ και κάποιο διάστημα γενικότερα.. Και τα φτιάξαμε.. Ήμουν πολύ χαρούμενος.. Είχα μοιραστεί την χαρά μου με φίλους που γνώριζαν για εμένα και με την μητέρα μου.. Και φυσικά δε θα μπορούσα να αφήσω στην απ’ έξω την αγαπημένη μου ξαδέρφη που σε όλα αυτά τα χρόνια με στήριζε καθημερινά.. Τα είχα με αυτό το παιδί μισό χρόνο.. Καί ύστερα απο μισό χρόνο σχέσης ανακάλυψα ότι με είχε απατήσει 3 φορές.. Όπως καταλαβαίνετε για ακόμα μια φορά πληγώθηκα.. Αλλά είπα δέν αξίζει να σκάς για κανέναν.. Σε τελική ανάλυση εγώ υπήρξα κύριος απέναντι του.. Μέχρι και το τελευταίο λεπτό που τον χώρισα.. Αντίθετα αυτός με είχε τιγκάρει στο ψέμα και μέχρι τελευταίο λεπτό επέμενε στις μπούρδες του.. Δέ βαρίεσαι.. Ο θεός είναι εκεί ψηλά και βλέπει τα πάντα.. Δε παύω πία στιγμή να κοιτάω μπροστά και να νιώθω ευτυχισμένος.. Αυτός έχασε έναν άνθρωπο που τον αγάπησε και δέθηκε μαζί του ειλικρινά.. Εγώ τί έχασα ; Και κάπως έτσι συνέχισα να σχεδιάζω το μέλλον μου και την ζωή μου με όσους εγώ επέλεξα να έχω στο πλευρό μου.. Σύντομα μετακομίζω στο εξωτερικό.. Εκέι οι σχέσεις, ή αντιμετώπιση και ο ρατσισμος είναι σε πολύ μα πολυ καλύτερη μοίρα απ’ ότι στην όμορφη Ελλάδα μας.. Κοιτάζω αισιόδοξα το μέλλον και περιμένω να δώ τι παιχνίδια θα μου παίξει η μυστήρια και όμορφη ζωή μου.. Ελπίζω να μή σας κούρασα πολύ και να βοήθησα κάποια άτομα να ξανα σκεφτούνε την κατάσταση που περνάνε.. Τίποτα δεν είναι μαύρο μέχρι να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι έτσι.. Μή παρατάτε τον αγώνα για ζωή ότι και εάν σας συμβεί αγάπες μου.. Και πότε μα ποτέ μή σας πτωέι η ανοησία κάποιον ανθρώπων.. Ούτε εγώ, ούτε κανείς μας δε πέρασε ρόδινα.. Κανείς μη σας γελάει.. Αλλά ο πόνος και οι γρατζουνιές στα ποδία μας για να φτάσουμε στην κορυφή, αξίζουν.. Πιστέψτε με.. Η θέα απο εκει πάνω αξίζει όσο τίποτα άλλο.. : )
P.S. : Όταν ακούω κάποια άτομα να λένε ότι η ζωή είναι άδικη, μου έρχεται στο μυαλό μια διαφήμιση που λέει “ η ζωή έχει την γεύση που της δίνεις “.. Εσείς τι γεύση θα δώσετε ;
Με εκτίμιση και αγάπη.. Ένας φίλος.. 😊
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: